คำบอกเล่าจากปาก “พ่อน้องเมย” เมื่อ 8 ปีก่อน

มาฟังกัน! “คืนนั้น จากปากลูกชายผม…ลูกผมถูกทำร้ายในห้องน้ำนายทหาร เวลาประมาณ 4 ทุ่ม”“เขาลงโทษลูกผม..ด้วยการเอาหัวปักไปที่พื้น เอาหัวลงไปพื้นมันมีเหล็กนะครับ เป็นเหล็กที่ท่อระบายน้ำ แล้วให้สลับขา”เสียงจากพ่อ …น้องเมย…นายพิเชษฐ ตัญกาญจน์ บิดา นตท.ภคพงศ์ ตัญกาญจน์ หรือ “น้องเมย” นักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ 1 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2560 ที่ผ่านมา ให้สัมภาษณ์ไทยพีบีเอส เมื่อวันที่ 21 พ.ย.2560“น้องมอบตัววันแรก เดือนเมษายน เรียนมาได้เทอมนึงประมาณ 5 -6 เดือน เริ่มมีปัญหา 23 สิงหาคม 2560 กลางคืนไม่รู้ข่าว แต่ผมมาทราบเช้า 24 ส.ค.2560 จากเพื่อนที่อยู่ รพ.จปร. แจ้งว่า ลูกชาย ผมอยู่ รพ.จปร.ตีรถขึ้นไปดู เห็นอาการฟื้นแต่ไม่ดี มีสายน้ำเกลือผมนอนกับเขาเฝ้าลูกที่จปร. 1 คืน คุยกันหลายอย่าง คำแรกที่ผมถึง จปร. ถามลูกว่า “ออกไหมลูก”คำตอบที่เขาตอบ “พ่อครับ ผมเดินมาไกลแล้ว” ผมดีใจที่เขาทำตามที่เขาฝัน คุยอะไรกันต่าง ๆ นานาถามหลายสิ่งว่าเกิดอะไรกับเขา อะไร ยังไง เขาก็เล่า…………….คืนวันที่ 23 ส.ค. ที่เขาถูกทำโทษ เพราะผมเห็นแขนที่มีรอยปากกาลบคำผิด (ลิขวิด) ปักเป็นรอยรูดลากมาเลย ผมรู้แล้วว่า อาการแบบนี้ต้องเป็นอาการคนโกรธมากเขาไม่เคยร้องไห้ แต่ครั้งนี้ร้องไห้ บอกผมว่า พ่อครับ ด้วยความที่เป็นรุ่นพี่กับรุ่นน้อง ผมทำอะไรเขาไม่ได้ผมบอกลูกไปว่าดีแล้ว เพราะเราตั้งใจมาเรียนคุยกันเรื่อย ๆ จนค่ำมืด ถามเขาว่า เจ็บตรงไหนไหมเขาบอก ไพ่อครับ เจ็บที่หัว” … ไอ้วันแรกที่หัว ท่าที่ปักลงไปที่รุ่นพี่ลงโทษคืนวันที่ 23 สิงหาคม มันยังไม่ช้ำเท่าไหร่ แต่ผมรู้ว่าเขาเจ็บ เพราะโดนปั๊บแล้วเขาเจ็บ…………….แต่พอกลับมาจาก รพ.จปร. เมื่อวันที่ 25 ส.ค. มาอยู่ที่กองพยาบาลของโรงเรียนเตรียมทหารอาการเริ่มเห็น ผมมองหัวเขา มันจะเป็นน้ำเหลืองออก เจ็บมาก อาการเริ่มบวมแล้ว ผมถามว่า เป็นอย่างไร ไหนตั้งใจเล่าให้พ่อฟังเขาบอกว่า เขาโดนรุ่นพี่ลงโทษมา เมื่อ 23 สิงหาคม เขาเดินมากับพี่อีกหนึ่งคน ที่เป็นหัวหน้านักเรียน และแยกทางกันไปลูกบอกผมว่า เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่นักเรียนใหม่ “ห้ามเดิน” แต่เขาไม่ได้ใหม่แล้ว เพราะมีแหวนรุ่น รับแหวนแล้ว เดินได้แต่จริง ๆ เส้นทางตรงนี้ ผมถามทางโรงเรียนว่า ใครกำหนด…ทางโรงเรียนแจ้งว่า โรงเรียนไม่ได้กำหนด นักเรียนกำหนดขึ้นเอง……………ผมถามผู้พันที่โรงเรียนว่า แบบนี้ใครผิด … เขาบอก ลูกคุณไม่ผิด อันนี้คุยกัน วันที่ 25 ส.ค.ที่นำลูกกลับจาก รพ.จปร. มากองพยาบาลผมลงไปพบกับผู้พันที่ในกองพัน 2 สอบถามเรื่องทั้งหมดเป็นอย่างไร อยากรู้ว่าลูกผมผิดเรื่องอะไรคืนนั้นจากปากลูกชายผม…ลูกผมถูกทำโทษในห้องน้ำของนายทหาร ซึ่งเป็นเวลาประมาณ 4 ทุ่มรอบแรก 2 ทุ่มลงโทษไปครั้งแล้วแล้วรุ่นพี่คนนั้นถามว่า ได้อ่านหนังสือหรือยัง ถ้ายังไปอ่านหนังสือก่อน แล้วค่อยกลับมา “แดก” ใหม่ขอใช้คำว่า “แดก” เพราะคำนี้ กับคำว่า “ธำรงวินัย” เด็กในโรงเรียนจะใช้คำว่า “แดก”……………..หลังจาก 4 ทุ่ม…เขาอ่านหนังสือเสร็จ มาพบรุ่นพี่ ก็ได้ไปธำรงวินัยในห้องน้ำผมถามผู้บังคับบัญชาเขา…บอกว่า ลูกผมไม่ผิดท่าที่รุ่นพี่สั่ง … เขาผิดในห้องน้ำของนายทหาร … ก็ผิดแล้วเหตุแบบนี้เริ่มต้น ลูกผมไม่ผิด แต่เด็กคนนั้นลงโทษลูกผมหาว่าผิด เป็นรุ่นพี่ปี 3ผมคิดว่าไม่น่ามีเรื่องอะไรกันมาก่อน เพราะมีรูป.. มีรูปถ่ายไปถ่ายตอนรับแหวนด้วยกันผู้พันได้บอกว่า ลงโทษเด็กคนนั้นแล้ว ด้วยการปลดออกจากคอมแมน และตัดแต้ม 30 แต้มผมยังถามว่า ผู้พันไม่ลงโทษแบบนั้นได้ไหม เพราะเขาอาจจะเสียโอกาสหลังจากนั้น ผมถามผู้พันว่า แล้วมันจะจบไหม เรื่องในกองพัน เขาบอกว่า ต้องจบครับ.. ต้องจบ…………..เขาลงโทษยังไง…เขาลงโทษลูกผม ด้วยท่าเอาแคงการู.. ด้วยการเอาหัวปักไปที่พื้น พื้นที่หัวลงไปเป็นเหล็กนะครับ เป็นเหล็กที่ท่อระบายน้ำ แล้วให้สลับขาจริง ๆ ผมว่าไม่เกิน 15 นาที คนธรรมดาเสร็จ เพราะเลือดมันลงไปอยู่ที่หัวผมถามคุณหมอ..ที่กองพยาบาล แจ้งว่า เลือดที่ลงไปอยู่ที่หัวนาน ๆ ความดันมันจะสูง สูงบ้างต่ำบ้าง สูงบ้างต่ำบ้าง แล้วจะหมดสติไปเองผมไปพบคุณหมอที่กองพยาบาล โรงเรียนเตรียมทหาร ถามว่า ลูกผมแกล้งสลบได้ไหม …หมอบอกว่า แกล้งหลับลึกคงแกล้งได้… แต่แกล้งแบบไม่มีชีพจรเลย ..แกล้งไม่ได้ผมถึง อ๋ออออ.. รู้ว่า “ลูกผมถูกกระทำ”ในวันนั้นจริง ๆ ผมคิดว่า ผมจะแจ้งความ …แต่เพราะคิดว่า ลูกเขาบ้าง ลูกเราบ้าง ผมเลยไม่แจ้งความแต่ผลจากเหตุการณ์ 23 ส.ค. ลูกผมอยู่กองพยาบาลตลอดเลย ไม่ทราบว่าเพราะอะไรเด็กทุกคนไม่กล้าเอ่ย ไม่กล้าพูดว่า โดนอะไรแต่มีบางคนที่เห็นแล้วบอกว่า ลูกผมโดนอะไร คือ การโดนเดี่ยว… คำว่าโดนเดี่ยว คือ โดนลงโทษคนเดียว นึกออกมา เป็นลักษณะนี้มาตลอด……..ต้นเดือน ก.ย.2560 ลูกชายมาดูงานภาคตะวันออกจากนั้นปิดเทอม ..มาพักที่บ้าน 1 สัปดาห์…แล้วกลับเข้าโรงเรียนและกลับไปเจอลักษณะเดิม ๆจนเมื่อก่อนวันที่ 10 ต.ค.2560 ผมถามเขาว่า..ทำไมอยู่แต่กองพยาบาล เพราะสภาพภายนอกเขาก็ยังดีแต่เพื่อนเขาบอกว่า เจอ “น้องเมย” โดนเดี่ยว แบบนั้น แบบนี้ แต่ทางผู้พันบอกว่า “ไม่มีอะไร” แต่ทำไมลูกผมต้องไปเจออะไรอีก……………..ถามลูก…ลูกบอก ไม่เป็นอะไรถามหนักๆ ก็ไม่บอกเมื่อถาม.. ลูกก็บอกว่า.. “เป็นความลับทางราชการ ผมไม่อยากพูด”จนมาถึงวันที่ 10 ต.ค.2560 เขาโทรมาแล้วร้องไห้ แจ้งว่า เขาตกบันไดอีก แต่ตกจริง หรือไม่จริง ผมก็ไม่แน่ใจบอกเขาว่า 11 ตุลาคม จะขึ้นไปดูลูกวันที่ 12 ..โรงเรียนปล่อยกลับ ประมาณ 5 โมง ผมรออยู่หน้าสโมสร รอรับเขากลับบ้านวันที่ 13 .. พาลูกไปโรงพยาบาล เพราะอยากรู้ว่าการล้มของเขาเป็นอย่างไร เอ็กซเรย์ดู หมอแจ้งว่า ไม่มีอะไรวันที่ 14 .. อยู่บ้าน 1 วันวันที่ 15 .. ส่งลูกที่โรงเรียน …ส่วนผมกลับบ้านวันที่ 16 ช่วงเช้า … ผมได้รับข่าวจากเด็กนักเรียนว่า ลูกผมขึ้นไปอยู่ที่กองพยาบาลอีกแล้วผมถามว่า สาเหตุอะไร … เขาบอกว่า ถูกเพื่อนเดี่ยว (ลงโทษคนเดียว) ที่โรงเรียนของโรงอาหารจนลูกผมเขาสลบ… แล้วถูกหามกันมาที่กองพยาบาล เพื่อมาให้น้ำเกลืออีก………….ผมจึงรู้จากเจ้าหน้าที่คนหนึ่งว่า ลูกผมได้กลับมาให้น้ำเกลือวันที่ 16 อีกแล้วหลังจากวันที่ 16 ผมคิดว่าทำไมเป็นลักษณะนั้น ลงไปกองพันก็ไม่เจออะไร …. วันที่ 15 ผมไม่รู้ว่าเขาเจออะไรไม่มีใครมายืนยัน และกล้ารับว่าเกิดอะไรขึ้น… แม้แต่ผู้พัน บอกว่า จะพาเด็กที่ลงโทษมาคุยกับผมแต่ผมบอกว่า ถ้าทำแล้วไม่สบาย ไม่ต้องมาหรอก…วันที่ 17 ต.ค.2560 … น้องเมย … เสียชีวิต …วันนั้น เวลาเที่ยงกว่าๆ น้องโทรคุยกับแม่ นักข่าวลองไปถามแม่ดูว่าคุยอะไรกับลูกบ่าย 3 กว่า ผมคุยกับลูก โดยแฟนผมส่งโทรศัพท์มาให้ หลังจากที่แฟนได้คุยกับลูกแต่พอยื่นมาถึงผม … ลูกคุยกับผม 3 คำ .."..พ่อครับ สตางค์หมดแล้ว.."แล้วได้ยินเสียงสัญญาณโทรศัพท์ดัง ตื้ดๆๆๆ ตัดไป…………..มารู้อีกที ราว ๆ 5 โมงเย็น ทางกองพยาบาลโทรมาบอกว่า ลูกผมฟุบลงไป..นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมคิดตั้งแต่วันที่ 15-17 (ตุลาคม 2560) ว่าลูกผมเจอกับอะไร ที่เขาเสียชีวิตแล้วทางกองพยาบาลฯ แจ้งแฟนผมว่า ให้รีบไปที่ รพ.จปร. ซึ่งห่างจากโรงเรียนเตรียมทหาร 5 กิโลฯผมไปถึงประมาณ 2 ทุ่ม… เห็นสภาพในห้องฉุกเฉิน กำลังปั๊มหัวใจลูกผม ..หลังจากเสียชีวิตแล้ว ลูกสาวผมไปขอรายละเอียดกับ รพ.จปร. และ กองพยาบาล ซึ่งให้เหตุผลไม่ตรงกันแต่ รพ.จปร. มีเอกสารยืนยันว่า มาถึง รพ. น้องเมย ไม่มีชีพจรแล้ว …และแจ้งว่า ลูกผมเสียชีวิต…. "หัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน" ….แต่เพราะอะไร..? นี่เป็นสาเหตุที่ผมคลางแคลงใจมาตลอด.."รายงาน : ภัทราพร ตั๊นงาม ผู้สื่อข่าวอาวุโส ไทยพีบีเอสอ่านข่าว : ศาลทหารชั้นศาลฎีกาสั่งรุ่นพี่เตรียมทหาร จำคุก 4 เดือน 16 วัน รอลงอาญา 2 ปี คดี "เมย" ภคพงศ์ เสียชีวิตไทม์ไลน์ 8 ปี คดี "เมย ภคพงศ์" นตท.ปี 1 เสียชีวิต ใน รร.เตรียมทหาร