นางสาวชวลักษณ์ เวียงวิเศษ โฆษกพรรคไทยภักดี และ เจ้าของเพจสื่อสังคมออนไลน์แนวสื่อสารข้อมูลการเมือง #ประกาศเอกราชในประเทศคนอื่น? นายวีระ แสงทอง (สุรัช กีรี) แกนนำแรงงานพม่ากลุ่ม Bright Future ออกมาประกาศสนับสนุนการจัดตั้ง “ประเทศอาระกัน” หรือรัฐยะไข่ ซึ่งมีพรมแดนติดกับบังกลาเทศ ขณะนี้กองทัพอาระกัน (AA) ควบคุมพื้นที่ในรัฐยะไข่ได้เกือบทั้งหมด และกำลังสร้างระบบบริหารของตัวเอง ทั้งการปกครองท้องถิ่นและการจัดเก็บภาษี แนวคิดเรื่อง “สมาพันธรัฐอาระกัน” อาจเป็นอีกขั้นของการปกครองตนเอง และหากสถานการณ์เอื้ออำนวย ในอนาคตอาจพัฒนาไปสู่การประกาศจัดตั้ง “รัฐเอกราช” ค่อนข้างแน่ แต่ที่ดิฉันข้องใจคือ… ทำไมคนพม่าที่อ้างว่ากำลังรอสัญชาติไทย อย่างนายวีระ แสงทอง จึงสามารถใช้พื้นที่ประเทศไทยออกมาสนับสนุนการจัดตั้งรัฐใหม่ในประเทศเมียนมาได้? และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราเห็นการนำประเด็นการเมืองภายในเมียนมาเข้ามาเคลื่อนไหวในประเทศไทย ที่ผ่านมา มีการเคลื่อนไหวในลักษณะนี้หลายครั้ง เช่น 1. จัดม็อบต่อต้านรัฐบาลเมียนมา หน้า UN ในไทย ทั้งในเดือนเมษายน 2568 และสิงหาคม 2569 2. กดดันรัฐบาลไทยให้รับรองพาสปอร์ตรัฐอาระกัน ในเดือนสิงหาคม 2569 3. เรียกร้องให้ยกเลิก CI โดยเข้าพบและผลักดันผ่าน สส. และ สว. ไทยหลายคน ตั้งแต่ปลายปี 2567 จนถึงปัจจุบัน เข้าออกรัฐสภาได้เหมือนเข้า 7-Eleven 4. เรียกร้องให้รัฐบาลไทยสนับสนุนกลุ่มชาติพันธุ์ที่ต่อต้านรัฐบาลเมียนมา ในหลายโอกาส ประเทศไทยควรกลายเป็นพื้นที่ให้คนพม่าใช้เคลื่อนไหว ผลักดัน หรือกดดันนโยบายที่เกี่ยวกับความขัดแย้งทางการเมืองภายในประเทศของตัวเองมากแค่ไหน? พรรคการเมืองบางพรรค กลุ่ม NGO บางกลุ่มอาจพูดอย่างสวยหรูว่าไทยเป็นค “ประเทศที่ให้ที่พักพิง” แก่คนพม่าที่ "หนีร้อนมาพึ่งเย็น" แต่เบื้องหลังคือ พยายามดึงไทยเข้าไปเป็น #พื้นที่ปฏิบัติการทางการเมืองของความขัดแย้งในพม่า หรือไม่คะ?
ชักศึกเข้าบ้าน!! “ชวลักษณ์” สุดทน “วีระ แสงทอง” แกนนำแรงงานเมียนมา ขออาศัยอยู่ในไทย เคลื่อนไหวโซเชียล หนุน “กองทัพอาระกัน” แยกตั้งรัฐยะไข่
by
Tags: