เปิดคำจารึกบนแหวนทองคำ อายุ 2,000 ปี หลังขุดพบจากแหล่งโบราณคดีดอนยายทอง เพชรบุรี

,วันที่ 4 กรกฎาคม 2569 จากรณี กรมศิลปากร ออกมาเปิดเผยว่า ในการเก็บหลักฐานทางโบราณคดีจาก แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง ต.สมอพลือ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี นักโบราณคดีได้พบแหวนทองคำเพิ่มอีก จำนวน 2 วง จากโครงกระดูกหมายเลข 4 โดยหนึ่งวงพบว่าส่วนหัวแหวน มีการสลักอักษรโบราณ เป็นลักษณะของแหวนตราประทับเบื้องต้น ดร.อุเทน วงศ์สถิต คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านภาษาโบราณ กรมศิลปากร สันนิษฐานว่าเป็นอักษรอินเดียโบราณพราหมี อายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 5-7 หรือประมาณ 1,900-2,100 ปีที่ผ่านมา อ่านว่า “ปุสรขิตส” แปลว่า “ของปุสรขิตะ” หมายถึงผู้ที่ถูกรักษาโดยฤกษ์หรือดาวปุษยะ สันนิษฐานว่า เจ้าของแหวนน่าจะอยู่ในวรรณะแพศย์ (พ่อค้า) ส่วนแหวนอีกหนึ่งวง ไม่มีลวดลายประดับตกแต่งนั้น อ่านข่าว(พบแหวนทองคำมีจารึก อายุ 2 พันปี ขณะเก็บโครงกระดูกและโบราณวัตถุ แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง)ล่าสุด สาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก Epigraphy in Thai&Oriental Languages มหาวิทยาลัยศิลปากร โพสต์ภาพและข้อความระบุว่าคำอ่านจารึกบนแหวนทองคำจากแหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรีจากการค้นพบแหวนทองคำจารึกอักษรพราหมี อายุประมาณ 2,000 ปี ที่แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรีสาขาวิชาฯ ขอเสนอคำอ่านจารึกอย่างเป็นทางการของ อ.ดร.อุเทน วงศ์สถิตย์ อาจารย์ประจำหลักสูตรจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรข้อความจารึกบนหัวแหวนอ่านได้ว่า “ปุสรขิตส” ซึ่งเป็นรูปคำในภาษาปรากฤต แปลว่า “ของปุสรขิตะ” (ภาษาบาลี ใช้ว่า ปุสฺสรกฺขิตสฺส ภาษาสันสกฤต ใช้ว่า ปุษฺยรกฺษิตสฺย)สัมพันธ์กับชื่อสันสกฤต ปุษฺยรกฺษิต / Puṣyarakṣita มีความหมายว่า “ผู้ถูกรักษาโดยฤกษ์หรือดาวปุษยะ” อันเป็นชื่อบุคคลที่พบได้ในอินเดียโบราณการอ่านดังกล่าวสอดคล้องกับลักษณะรูปอักษรพราหมีในช่วงพุทธศตวรรษที่ 5-7 ซึ่งมีรูปแบบเฉพาะของตัวอักษรแต่ละตัว และเป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยให้การตีความด้านภาษาและประวัติศาสตร์มีความแม่นยำยิ่งขึ้นนับเป็นหลักฐานสำคัญที่ช่วยสะท้อนความสัมพันธ์ด้านการค้า วัฒนธรรม และการติดต่อระหว่างดินแดนสุวรรณภูมิกับอินเดียในช่วงต้นประวัติศาสตร์ ที่ขุดพบในแหล่งโบราณคดีในประเทศไทยสาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก (Epigraphy in Thai & Oriental Languages)ขณะที่ ดร.อุเทน วงศ์สถิตย์ อาจารย์ประจำหลักสูตรจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ก็โพสต์ข้อความระบุว่าแหวนทองอักษรพราหมี จากภูเขาทอง จ.ระนอง ถึงดอนยายทอง จ.เพชรบุรีข่าวการค้นพบแหวนทองคำจารึกอักษรพราหมี ณ แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี โดยสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ได้สร้างความสั่นสะเทือนและความตื่นเต้นให้แก่แวดวงโบราณคดีและจารึกวอีกครั้ง การค้นพบล่าสุดนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การพบโบราณวัตถุชิ้นงาม แต่เป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงกลับไปยังแหวนทองคำโบราณอีกวงหนึ่งจากแหล่งโบราณคดีภูเขาทอง บ้านบางกล้วย จังหวัดระนอง เผยให้เห็นเครือข่ายการค้าในดินแดนไทยโบราณเมื่อราว 2,000 ปีก่อนบันทึกเปรียบเทียบ: สองแหวนทองคำแห่งคาบสมุทรโบราณหลักฐานจากแหวนทั้งสองวงสะท้อนภาพลักษณ์ของระบบการค้าและการยอมรับนับถือศาสนาของชนชั้นนำในยุคแรกเริ่มประวัติศาสตร์ได้อย่างชัดเจน1. แหวนทองคำภูเขาทอง (จ.ระนอง)การค้นพบ: เมษายน พ.ศ. 2558 ณ บริเวณภูเขาทอง บ้านบางกล้วย จังหวัดระนอง (ปรากฏข้อมูลจากการศึกษาของ นพ.บัญชา พงษ์พานิช Bunchar Pongpanich)ตัวจารึก: อักษรพราหมี ภาษาปรากฤตคำอ่าน: “อรหต ปาลิตส” (Arahatapalitasa)ความหมาย: แปลว่า “ของอรหันตปาลิตะ” (หมายถึง ของพระอรหันต์ปาลิตะ/ ผู้ที่พระอรหันต์คุ้มครองรักษา)บริบททางประวัติศาสตร์: เป็นจารึกในพุทธศาสนาอย่างชัดเจน สันนิษฐานว่าอยู่ในยุคราชวงศ์สาตวาหนะตอนต้น เจ้าของคือพ่อค้าในวรรณะไวศยะ (แพศย์) ที่เดินทางเข้ามาตั้งถิ่นฐานหรือค้าขายในแถบชายฝั่งอันดามัน2. แหวนทองคำดอนยายทอง (จ.เพชรบุรี)การค้นพบ: ล่าสุดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2569 ณ แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี โดยพบร่วมกับโครงกระดูกโบราณหมายเลข 4ตัวจารึก: อักษรพราหมีโบราณ อายุราวพุทธศตวรรษที่ 5 – 7 (ประมาณ 1,900 – 2,100 ปีมาแล้ว)คำอ่าน: “ปุสรขิตส” (Pusarakhitasa)ความหมาย: แปลว่า “ของปุสรขิตะ” (หมายถึง ผู้ที่ได้รับการปกป้องโดยฤกษ์หรือดาวปุษยะ)บริบททางประวัติศาสตร์: สอดคล้องกับธรรมเนียมการตั้งชื่อตามโหราศาสตร์อินเดียโบราณ คาดว่าเป็นของพ่อค้าใน วรรณะแพศย์ เช่นเดียวกันความสำคัญระดับพลิกหน้าประวัติศาสตร์หมุดหมายการค้าโลกโบราณ (Maritime Silk Road)ตำแหน่งที่พบแหวนทั้งสองวงสะท้อนถึง "เส้นทางข้ามคาบสมุทร" ที่เชื่อมโยงทะเลสองฝั่ง ฝั่งระนอง (อันดามัน) เป็นประตูรับสินค้าและวัฒนธรรมจากอินเดีย ก่อนจะส่งผ่านข้ามแผ่นดินมายังฝั่งเพชรบุรี (อ่าวไทย) แหวนตราเหล่านี้เปรียบเสมือน "ตราประทับทางธุรกิจ" ของพ่อค้าทางทะเล (Merchant Guilds) ที่ใช้ประทับตราสินค้าในระบบการค้าโลกยุคโบราณ 2,000 ปีก่อน