รักจนวาระสุดท้าย ‘ตา-ยาย’ จากไปวันเดียวกัน หลังครองคู่ดูแลกันมาตลอดชีวิต

สะเทือนใจลูกหลาน คู่ชีวิตวัย 70 และ 69 ปี ชาวบุรีรัมย์ ล้มป่วยทั้งคู่ “ตา” อาการทรุดแต่เหมือนรอ “ยาย” กลับจากโรงพยาบาล เมื่อได้นอนเคียงข้างและลูกหลานบอกยายกลับมาแล้ว น้ำตาไหลก่อนสิ้นใจในอีก 10 นาที ขณะที่ยายจากไปตามหลังประมาณ 2 ชั่วโมง19 กันยายน 2569 – เรื่องราวความรักและความผูกพันของสองสามีภรรยาสูงวัยชาว จ.บุรีรัมย์ สร้างความสะเทือนใจในโลกออนไลน์ หลังทั้งคู่ล้มป่วยและจากไปในวันเดียวกัน โดยลูกหลานเผยว่า ทั้งสองใช้ชีวิตคู่ดูแลและห่วงใยกันมาตลอด จนถึงวาระสุดท้ายก่อนหน้านี้ หน่วยกู้ภัยตำรวจทางหลวงบุรีรัมย์ได้โพสต์คลิปพร้อมข้อความว่า “หลานบอกตาคงรอยาย รับยายจากโรงพยาบาลนางรอง ส่งกลับถึงบ้าน ลงนอนข้างกันไม่ถึง 10 นาที ตาสิ้นใจ ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ” หลังโพสต์เผยแพร่ออกไป มีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นและร่วมไว้อาลัยเป็นจำนวนมากที่บ้านเลขที่ 155 หมู่ 9 บ้านตะโก ต.อีสานเขต อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.บุรีรัมย์ ครอบครัวได้ตั้งศพของ นายสมพงษ์ ประสงค์ทรัพย์ อายุ 70 ปี และ นางมาก ประสงค์ทรัพย์ อายุ 69 ปี สองสามีภรรยาไว้เคียงคู่กันภายในบ้าน ท่ามกลางความโศกเศร้าของลูกหลานและญาติพี่น้องนางสุเพียบ ละเมียดดี อายุ 55 ปี ญาติของทั้งคู่ เล่าว่า นายสมพงษ์ป่วยเป็นมะเร็งตับ เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลและพักรักษาตัวที่บ้าน ส่วนภรรยาป่วยเป็นมะเร็งเต้านมและโรคไต ต้องเดินทางไปรักษาที่โรงพยาบาลสลับกับพักอยู่ที่บ้านแม้ต่างคนต่างเจ็บป่วย แต่ทั้งคู่ยังคอยถามไถ่อาการของกันและกันเสมอ เวลานายสมพงษ์ไปโรงพยาบาล ภรรยาจะคอยถามด้วยความเป็นห่วง เช่นเดียวกับเวลานางมากเข้าโรงพยาบาล สามีก็จะคอยถามถึงอาการอยู่ตลอดกระทั่งวันที่ 17 กันยายน นายสมพงษ์ซึ่งรักษาแบบประคับประคองอยู่ที่บ้านมีอาการทรุด ลมหายใจแผ่วลงเรื่อยๆ ขณะที่นางมากมีกำหนดออกจากโรงพยาบาลในวันเดียวกัน ญาติจึงประสานหน่วยกู้ภัยตำรวจทางหลวงบุรีรัมย์ไปรับกลับบ้านเมื่อภรรยากลับมาถึง ลูกหลานจัดให้นอนอยู่ใกล้กับสามี ก่อนกระซิบบอกนายสมพงษ์ว่า ยายกลับมาถึงบ้านแล้วและนอนอยู่ข้างๆ ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีกญาติเล่าว่า นายสมพงษ์มีน้ำตาไหลออกมาเหมือนรับรู้ ก่อนจะสิ้นใจในเวลาประมาณ 10 นาทีต่อมา และหลังจากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง นางมากก็เสียชีวิตตามไปในวันเดียวกันนายสุรศักดิ์ ประสงค์ทรัพย์ อายุ 45 ปี ลูกชายของทั้งคู่ กล่าวว่า พ่อกับแม่เป็นคู่ชีวิตที่คอยห่วงใยและถามไถ่กันมาตลอด แม้ในช่วงที่ต่างคนต่างเจ็บป่วย ตนเป็นลูกชายคนเดียวและดูแลพ่อแม่มาตลอด ไม่คิดว่าทั้งสองจะจากไปในวันเดียวกันแม้ครอบครัวจะเสียใจกับการสูญเสีย แต่ลูกชายมองว่าเรื่องราวของพ่อแม่สะท้อนถึงความรัก ความผูกพัน และความห่วงใยที่มีต่อกันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตครอบครัวกำหนดประกอบพิธีฌาปนกิจทั้งคู่ในวันที่ 19 กันยายน 2569 ที่วัดบ้านตะโก.