‘พี่ดี้’ สวนโลกตรรกะกลับหัว ตื้นเขิน มองการป้องกันตัวเป็นการวิวาท

11 ตุลาคม 2568 – ดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค นักแต่งเพลงชื่อดัง โพสต์ข้อความ ว่าไม่มีการกู้ระเบิดที่ไหนที่เลวร้าย…ไม่มีการช่วยชีวิตคนตกน้ำที่ไหนที่เลวร้าย…ไม่ว่าจะเป็นเขตบ้านมึง หรือเขตบ้านกู…หรือแม้บนดาวพลูโต..ยิ่งถ้ามึงคิดว่าเป็นเขตบ้านมึง…มึงยิ่งสมควรกราบขอบคุณ…แต่นี่เป็นเขตบ้านกู….เฮ้ย มึงสะบัดหัวมึงหน่อย…งงกับตรรกะไอ้พวกเหม็นนี่มาก….แล้วยิ่งงงกับตรรกะทรัมป์ หรือ อาเซี่ยน…ที่เห็นคนรักสงบ ใจดีคนหนึ่ง โดนไอ้เด็กดมกาวเจ้าเล่ห์ข้างบ้าน กวนตีน ขโมย ด่าทอ ตลอดเวลา….คนรักสงบ พยายามทำตามธรรมะ ถึงตัวใหญ่กว่า มีแรงกระทืบมากกว่า ก็พยายามอดทน…..เสียดายที่ประชาคมโลกกลับมองว่า…นี่คือการวิวาท…..บางทีการพยายามทำทุกอย่างเพื่อปกป้องตัวเอง เต็มไปด้วยความเกรงใจ เกรงภาพลักษณ์ ว่าเราไม่ได้รังแกเด็กดมกาว…ทั้ง ๆ ที่หลักฐานก็ชัดเจนว่าเด็กดมกาวมันเอาขี้ปาใส่ แล้วขโมยของ แล้วร้องตะโกนฟ้องว่าโดนรังแก….มันเป็นเรื่องยากสำหรับฝ่ายรัฐบาล ความมั่นคงของไทย ที่ต้องรับมือกับเกมนี้ ที่ประชาคมโลก ต่างก็คิดแบบโง่ๆ หรือแกล้งโง่ หรือไม่แคร์….แต่ฉลาดกับเรื่องการจะเอาเปรียบ เอาประโยชน์จากเหตุการณ์นี้ขอบคุณรางวัลโนเบล ที่ตัดหน้าประกาศให้คุณน้องจากเวเนซูเอล่า เอารางวัลไปก่อน….ไอ้ทรัมป์มันจะได้จ๋อยลงมั่ง และหวังว่ามันจะไม่เข้ามาประชุมสุดยอดเอเชียนี่ด้วย…ดูการเมืองทั้งระดับโลกและระดับประเทศ…ไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรเลย…ตื้นเขินมากแล้ว..คือจะเอาแต่ใจอย่างเดียว…เอาชนะอย่างเดียว ไม่มีกติกา… มีแต่เอากำลังเข้าข่ม เหมือนสัตว์ในป่าธรรมดาๆ นี่เอง…เพียงแต่พูดจาให้สวยงามได้มากกว่าสัตว์ในป่า….สันติภาพ เท่าเทียม มนุษยธรรม…จุ๊กกรู หมูสะเต๊ะ ฯลฯ อะไรก็ได้เล่ห์เหลี่ยมก็ชิงไหวชิงพริบ เหมือนเด็กเล่นหมากฮอส….แต่ไม่แฟร์เท่าเด็กเล่นsมากฮอส….เพราะถ้ากูตัวใหญ่กว่า ต่อให้มึงเดินหมากชนะ กูก็ล้มกระดาน….ไม่มีอะไรซับซ้อนจริงๆ…..ถ้าการกู้ระเบิดเป็นความผิดอันร้ายแรง..ไม่ว่าที่ไหน โลกนี้ก็ไม่มีอะไรซับซ้อนแล้ว…