อัจฉริยะสู่ รปภ.ตลาดสด เปิดใจ “เทพเจ้าข้อสอบ” ทำไมทิ้งงานหรู มารับเงินเดือนหลักพัน?!!

เงินเดือน 7,000 ที่มีความสุข เปิดใจบัณฑิต อดีตระดับหัวกะทิ! จบ ม.ดังอันดับ 1 แต่เลือกกลับบ้านเกิดเป็น "รปภ." เงินเดือน 7,000 เพื่อสิ่งนี้เรื่องราวชีวิตจริงที่กลายเป็นไวรัลและสร้างข้อถกเถียงไปทั่วโซเชียลมีเดีย เมื่ออดีต "เด็กอัจฉริยะ" ผู้สอบติดมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของประเทศจีน กลับลงเอยด้วยการเป็น "พนักงานรักษาความปลอดภัย" ในตลาดสด ท่ามกลางความเสียดายของผู้พบเห็น แต่เจ้าตัวกลับยืนยันหนักแน่นว่า "ไม่เคยเสียใจ" เพราะสิ่งที่เขาเลือกแลกมานั้น คุ้มค่ายิ่งกว่าเงินทองหรือชื่อเสียงจากลูกชาวนา สู่รั้วมหาวิทยาลัย "ชิงหวา"ชายคนนี้คือ "จาง เสี่ยวหยง" (Zhang Xiaoyong) เกิดเมื่อปี 1974 ในมณฑลหูหนาน ครอบครัวของเขาเป็นเกษตรกรฐานะยากจน พ่อแม่ยอมขายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดเพื่อส่งเสียเขาเรียน เพราะเชื่อว่าความรู้คือใบเบิกทางเดียวที่จะพาลูกชายหลุดพ้นจากความลำบากได้จาง เสี่ยวหยง ไม่ทำให้ผิดหวัง เขาฉายแววอัจฉริยะด้านวิทยาศาสตร์มาตั้งแต่เด็ก และเมื่ออายุ 17 ปี เขาก็สามารถสอบเข้า "มหาวิทยาลัยชิงหวา" (Tsinghua University) ซึ่งถือเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของจีน (เทียบเท่า Harvard หรือ MIT ของเอเชีย) ได้ด้วยคะแนนเกือบเต็ม ในคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชีวภาพ ซึ่งในยุคนั้นมีผู้สอบผ่านเข้าเรียนในระดับท็อปเพียง 0.05% เท่านั้นจุดเปลี่ยนชีวิต: เลือกเงินหรือเลือกฝัน?ตลอด 4 ปีในรั้วมหาวิทยาลัย เขาเป็นนักศึกษาระดับหัวกะทิที่ติด Top 5 ของรุ่นเสมอ เมื่อเรียนจบ เขาได้รับข้อเสนอจากสถาบันวิจัยมากมาย แต่เขาตัดสินใจปฏิเสธเส้นทางนักวิชาการ และเลือกทำงานกับบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ ด้วยเหตุผลเรื่อง "รายได้" และความมั่นคง เพื่อหวังจะยกระดับฐานะทางบ้านแต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย บริษัทดังกล่าวไม่มีแผนกวิจัยและพัฒนา (R&D) ในจีน ทำให้บัณฑิตเกียรตินิยมด้านเทคโนโลยีชีวภาพอย่างเขา ต้องกลายมาเป็นเพียง "พนักงานฝ่ายบริการลูกค้า" วันๆ รับแต่โทรศัพท์และแก้ปัญหาจุกจิกเวลาผ่านไป 5 ปี เขาพยายามขอย้ายแผนกแต่ไม่เป็นผล ความรู้ที่ร่ำเรียนมาเริ่มเลือนหาย ไฟฝันเริ่มมอดลง จนเขารู้สึกว่าตนเองกำลังเสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆวิกฤตครอบครัว สู่การตัดสินใจครั้งใหญ่ฟางเส้นสุดท้ายขาดลง เมื่อพ่อของเขาป่วยหนักด้วยโรคร้ายและต้องการคนดูแลใกล้ชิด จาง เสี่ยวหยง ตัดสินใจลาออกจากงานที่ทำมา 5 ปี ทิ้งเมืองใหญ่และกลับบ้านเกิดที่หูหนานทันทีเมื่อกลับมาบ้าน เขาพยายามทำงานด้านอสังหาริมทรัพย์อยู่ 2 ปี แต่รายได้ไม่แน่นอนและไม่มีเวลาให้ครอบครัว สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ไม่มีใครคาดคิด นั่นคือการสมัครเป็น "พนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.)" ประจำตลาดเซรามิก ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลที่พ่อรักษาตัวอยู่เงินเดือน 7,000 แลกกับความกตัญญูงาน รปภ. ให้รายได้เพียงเดือนละประมาณ 2,000 หยวน หรือราว 7,000 บาท ซึ่งถือว่าน้อยนิดเมื่อเทียบกับดีกรีบัณฑิตชิงหวา แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือ "เวลา"งานนี้ทำให้เขาสามารถวิ่งไปดูแลพ่อที่โรงพยาบาลได้ทันทีที่เกิดเหตุฉุกเฉิน และมีเวลาอยู่กับครอบครัวอย่างเต็มที่ แม้สังคมจะมองว่าเขาล้มเหลว หรือเอาความรู้ไปทิ้งขว้าง แต่ จาง เสี่ยวหยง ให้สัมภาษณ์ด้วยแววตามุ่งมั่นว่า"ผมไม่เสียใจเลย การได้ดูแลพ่อแม่ในยามที่ท่านต้องการเราที่สุด คือความสำเร็จในฐานะลูกคนหนึ่ง ชีวิตคนเราไม่ได้วัดกันแค่ชื่อเสียงหรือเงินทอง แต่วัดกันที่ความรับผิดชอบและความรักที่มีต่อคนในครอบครัวต่างหาก"เรื่องราวของเขาเป็นเครื่องเตือนใจชั้นดีในยุคที่สังคมบูชาความสำเร็จทางการงาน ว่าบางครั้ง "ความสุข" และ "หน้าที่" อาจมาในรูปแบบที่เรียบง่ายกว่าที่เราคิด และทุกการตัดสินใจ ไม่มีคำว่าผิดหากมันมาจากหัวใจที่กตัญญู