อึ้งทั้งตลาด! “ขอทาน” โป๊ะแตกมีบ้าน 3 หลัง ขับเก๋ง-โชเฟอร์ส่วนตัว ที่แท้เป็น “บอสเงินกู้”

พลิกตำนานผ้าขี้ริ้วห่อทอง! ลุงขอทานรายได้วันละร้อย เบื้องหลังเป็น ผ้าขี้ริ้วห่อทองของจริง! แฉชีวิตลับ "ขอทานพิการ" นั่งพื้นขอเงิน แต่มีบ้าน 3 หลัง รถเก๋งพร้อมคนขับ แถมเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่อย่ามองคนที่ภายนอก! ประโยคนี้ยังคงใช้ได้เสมอ เมื่อเจ้าหน้าที่อินเดียบุกจับกุมขอทานพิการรายหนึ่ง แต่กลับพบความจริงสุดช็อกว่า เบื้องหลังความน่าสงสารคือ "มหาเศรษฐี" ที่มีทรัพย์สินระดับที่คนทำงานออฟฟิศยังต้องอิจฉาภาพจำ: ชายพิการผู้เงียบขรึมณ เมืองอินดอร์ (Indore) ประเทศอินเดีย ชาวบ้านและพ่อค้าแม่ค้าในตลาดซาราฟา (Sarafa) ต่างคุ้นเคยกับภาพของ "มังกิลาล" (Mangilal) ชายพิการที่นั่งอยู่บนรถเข็นทำมือ เขาใช้มือสวมรองเท้าเก่าๆ เพื่อไถตัวเองไปตามตรอกซอกซอยกลยุทธ์ของเขาคือความเงียบ เขาไม่เคยเอ่ยปากขอเงินใคร แต่จะนั่งทำหน้าเศร้าสร้อย ปล่อยให้ความน่าสงสารทำงานกระตุ้นต่อมเห็นใจของผู้คนที่เดินผ่านไปมา ซึ่งก็ได้ผลดีเสียด้วย เพราะเฉลี่ยแล้วเขาจะมีรายได้จากการขอทานวันละ 400-500 รูปี (ประมาณ 170-210 บาท)ความแตก! เมื่อจนท.ลงพื้นที่เรื่องราวทั้งหมดถูกเปิดเผยเมื่อเจ้าหน้าที่จากกรมพัฒนาสตรีและเด็ก ลงพื้นที่จัดระเบียบเมืองเพื่อกวาดล้างขบวนการขอทาน ตอนแรกเจ้าหน้าที่คิดว่าเขาเป็นผู้ป่วยโรคเรื้อนที่ออกมาขอทาน จึงพาตัวไปสอบสวน แต่สิ่งที่ค้นพบกลับเหมือนพล็อตหนังหักมุมจากการตรวจสอบประวัติและทรัพย์สิน พบว่านายมังกิลาล "ไม่ใช่คนจน" แต่เขามีทรัพย์สินมหาศาล ดังนี้:บ้าน 3 หลัง ในทำเลทอง (หนึ่งในนั้นเป็นตึก 3 ชั้น)รถสามล้อเครื่อง (รถตุ๊กตุ๊ก) สำหรับปล่อยเช่า 3 คันรถยนต์ส่วนตัว ยี่ห้อ Maruti Suzuki Dzire พร้อมจ้าง "คนขับรถส่วนตัว" ไว้คอยรับส่ง!นอกจากนี้ เขายังได้รับสิทธิ์บ้านเอื้ออาทรสำหรับคนพิการจากรัฐบาลอีกด้วย (ทั้งที่มีบ้านอยู่แล้ว 3 หลัง)ธุรกิจลับ: เอาเงินทำทาน มาปล่อยกู้สิ่งที่พีคที่สุดไม่ใช่แค่เรื่องทรัพย์สิน แต่คือ "หัวการค้า" ของเขา นายมังกิลาลสารภาพว่า เงินที่ได้จากการขอทานในตอนกลางวัน เขาไม่ได้เอาไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย แต่เอาไป "ปล่อยกู้" ให้กับพ่อค้าแม่ค้าในตลาดซาราฟานั่นแหละ!เจ้าหน้าที่ประเมินว่าเขามีเงินหมุนเวียนในระบบปล่อยกู้นี้สูงถึง 400,000 – 500,000 รูปี (ประมาณ 1.7 – 2.1 แสนบาท) ซึ่งดอกเบี้ยที่เก็บได้ สร้างรายได้ให้เขาอีกวันละ 1,000 – 2,000 รูปี (ประมาณ 420 – 850 บาท) ซึ่งมากกว่ารายได้จากการนั่งขอทานหลายเท่าตัวบทสรุปของเศรษฐีขอทานเจ้าหน้าที่ระบุว่า ปัจจุบันนายมังกิลาลถูกส่งตัวไปยังศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพ Sevadham Ashram ส่วนบัญชีธนาคารและอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดกำลังถูกตรวจสอบที่มาที่ไป รวมถึงพ่อค้าแม่ค้าที่เป็นลูกหนี้ของเขาก็ต้องถูกเรียกมาให้ปากคำด้วยเรื่องราวของมังกิลาล กลายเป็นตลกร้ายที่ชาวเมืองพูดถึงกันไม่หยุด ว่าชายที่พวกเขาเคยหย่อนเศษเงินให้ด้วยความเวทนา แท้จริงแล้วอาจจะรวยกว่าคนที่ให้เงินเขาเสียอีก!กรณีนี้สะท้อนให้เห็นปัญหาของ "ธุรกิจความสงสาร" ที่บางครั้งความใจดีของเรา อาจกลายเป็นเครื่องมือทำมาหากินของใครบางคนโดยไม่รู้ตัว