‘แก้วตา’ ตอก ‘เท้ง’ หน้าแหก! มโนระบอบสีน้ำเงินใหญ่กว่าภูมิใจไทย แค่พาตัวเองหนีจากอาชญากรรมทางการเมืองที่ตัวเองลงมือ

26 พ.ค. 2569-แก้วตา-ธิษะณา ชุณหะวัณ อดีต สส.กรุงเทพมหานคร พรรคประชาชน โพสต์ข้อความว่า การมโนว่า “ระบอบสีน้ำเงินใหญ่กว่าภูมิใจไทย” อาจฟังดูเหมือนวิเคราะห์ลึก แต่เอาเข้าจริงมันคือการพยายามพาตัวเองหนีออกจากฉากอาชญากรรมทางการเมืองที่ตัวเองมีส่วนลงมือใช่ค่ะ ระบอบอำนาจนิยมไม่ได้เกิดจากคนคนเดียวแต่คำถามง่าย ๆ ที่ไม่ต้องใช้สติปัญญาซับซ้อนอะไรมากก็คือแล้วใครโหวตให้อนุทินเป็นนายกรัฐมนตรี?จะอ้างรัฐธรรมนูญ 2560จะอ้างองค์กรอิสระจะอ้างยุทธศาสตร์ชาติจะอ้างโครงสร้างอำนาจที่ไม่ยึดโยงประชาชนอ้างได้หมดค่ะ แต่การอ้างโครงสร้างเพื่อกลบการกระทำของตัวเอง ไม่ใช่การวิเคราะห์ทางการเมือง มันคือการแถแบบดูถูกความทรงจำประชาชนประชาชนไม่ได้ความจำสั้นขนาดนั้นและไม่ได้ไร้เดียงสาทางการเมืองถึงขั้นแยกไม่ออกว่า “โครงสร้าง” กับ “คนที่ยกมือให้โครงสร้างนั้นมีอำนาจต่อ” มันเกี่ยวข้องกันอย่างไรปัญหาไม่ใช่ว่าคุณไม่รู้ว่าระบอบนี้เป็นปัญหาปัญหาคือคุณรู้ แต่ก็ยังโหวตแล้ววันนี้กลับมาพูดเหมือนตัวเองเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ ทั้งที่ในทางประวัติศาสตร์การเมือง คุณคือหนึ่งในคนที่ทำให้สมการอำนาจนี้เกิดขึ้นจริงนี่ไม่ใช่ความผิดพลาดเล็กน้อยนี่คือการใช้เสียงประชาชนไปผลิตซ้ำอำนาจที่ประชาชนจำนวนมากไม่ต้องการเพราะฉะนั้น อย่ามโนว่าการพูดคำใหญ่ ๆ อย่าง “ระบอบ” จะล้างความรับผิดชอบได้ระบอบอาจใหญ่กว่าภูมิใจไทยแต่การโหวตอนุทินเป็นนายกฯ คือการตัดสินใจของคุณเองรับผิดค่ะ ไม่ใช่แถและอีกอย่างที่ชัดมากคือ คุณเท้งตอบคำถามทางการเมืองแบบไม่มีชั้นเชิงเลยเวลาอยู่บนเวทีหรืออยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีใครถามย้อน อาจพูดคำใหญ่ ๆ ได้ ดูเหมือนเฉียบคม ดูเหมือนกล้าชน ดูเหมือนมีหลักการ แต่พอต้องตอบคำถามจริง ๆ ที่แตะความรับผิดชอบของตัวเอง กลับเหลือแค่การแถ การมโน และการโยนความผิดให้ “โครงสร้าง” แบบสำเร็จรูปนักการเมืองที่มีวุฒิภาวะทางการเมือง ไม่ใช่คนที่เก่งแต่จิกกัด แซะคนอื่น หรือพูดประโยคให้กองเชียร์เอาไปตัดคลิปนักการเมืองที่มีวุฒิภาวะ ต้องตอบให้ได้ว่าเมื่อการตัดสินใจของตนส่งผลทางประวัติศาสตร์การเมืองตนจะรับผิดชอบอย่างไรแต่สิ่งที่เห็นคือ พอถูกถามเรื่องโหวตอนุทิน กลับตอบเหมือนคนที่ยังไม่เข้าใจน้ำหนักของการใช้อำนาจรัฐสภาการโหวตนายกรัฐมนตรีไม่ใช่การกดไลก์ไม่ใช่การเล่นเกมการเมืองรายวันไม่ใช่เรื่องที่จะล้างได้ด้วยวลีว่า “มองไปข้างหน้า”เพราะการเมืองมีผลจริงประชาชนต้องอยู่กับผลของการตัดสินใจนั้นจริงและประเทศต้องจ่ายราคาจริงที่น่าเศร้าคือ คนที่ชอบทำท่าเหมือนตนเองฉลาดกว่าคนอื่น กลับตอบคำถามพื้นฐานที่สุดของประชาธิปไตยไม่ได้ว่าเมื่อคุณใช้อำนาจของประชาชนไปเปิดทางให้อำนาจที่คุณด่าในวันนี้คุณจะรับผิดชอบอย่างไรถ้าตอบได้แค่แถ ก็อย่ามโนว่าเป็นความลึกซึ้งทางการเมืองค่ะบางทีมันอาจเป็นแค่ความตื้นเขินที่พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจเท่านั้นเองYour hunger for power did not just betray the people — it destroyed Thailand’s political future.