จำแทบไม่ได้! “เทพบุตรฟิสิกส์” อัจฉริยะที่เพิ่งจบ ป.เอก ชีวิตพลิกหลังหย่า กลายเป็นพเนจร

จาก “อัจฉริยะฟิสิกส์” สู่ชายไร้บ้านกลางนิวยอร์ก ชีวิตจริงของอดีตดาวรุ่งจีน ที่โลกเกือบลืม…จาก “อัจฉริยะฟิสิกส์” สู่ชายไร้บ้านกลางนิวยอร์ก ชีวิตจริงของอดีตดาวรุ่งจีน ที่โลกเกือบลืม…อดีตเด็กอัจฉริยะ สู่ด็อกเตอร์ฟิสิกส์ ผู้เคยได้รับการคาดหวังว่าจะกลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้า ทว่าโชคชะตากลับพาเขาเดินไปสู่เส้นทางชีวิตที่ไม่ใครคาดคิดในย่านแมนฮัตตันอันหรูหราและคึกคักของมหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา คงไม่มีใครคาดคิดว่าชายไร้บ้านคนหนึ่งในวัย 54 ปี ที่เดินเร่ร่อนอยู่ตามถนน จะเคยเป็น“เทพบุตรแห่งวงการฟิสิกส์” จากประเทศจีน ผู้เคยคว้ารางวัลจากการแข่งขันมากมาย และมีผลงานวิชาการระดับโลกกว่า 30 ฉบับชื่อของเขาคือ “ซุน เว่ยตง” (Sun Weidong) เกิดเมื่อปี 1969 ที่เมืองเจียงอิ๋น มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เขาเป็นเด็กที่ฉายแววอัจฉริยะตั้งแต่ยังเล็ก โดยสามารถคว้ารางวัลมากมายจากการแข่งขันวิชาการระดับประเทศ และได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมชั้นนำของเมืองหนานจิงปี 1985 เมื่ออายุเพียง 16 ปี เขาสอบติดคลาสเยาวชนฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยฟู่ตาน (Fudan University) หนึ่งในมหาวิทยาลัยระดับท็อปของจีน ซึ่งเปิดเฉพาะให้นักเรียนหัวกะทิที่สุดในประเทศหลังจบการศึกษา เขาได้รับคัดเลือกจากศาสตราจารย์ หลี่ เจิ้งเต่า (Li Zhengdao) เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ให้ร่วมโครงการพิเศษ CUSPEA เพื่อเรียนต่อที่สหรัฐฯเขาเดินทางไปเรียนต่อที่ Brooklyn College ภายใต้ระบบมหาวิทยาลัยเมืองนิวยอร์ก (CUNY) ก่อนจะจบทั้งระดับปริญญาโท และปริญญาเอกด้านฟิสิกส์ พร้อมตีพิมพ์บทความวิจัยกว่า 30 ฉบับในวารสารชั้นนำอย่าง Physical Review ช่วงปี 1992–1999 จนได้รับการยกย่องว่าเป็น“ดาวรุ่งแห่งวงการฟิสิกส์”ต่อมา เขาขยายความรู้ด้าน IT และได้ทำงานในบริษัทซอฟต์แวร์ย่านวอลล์สตรีท พร้อมรับเงินเดือนสูงถึง 140,000 ดอลลาร์ต่อปี (ราว 5 ล้านบาท)ความรักและจุดเปลี่ยนชีวิต ไร้บ้านกลางมหานคร ใช้ชีวิตท่ามกลางความหนาวและความโดดเดี่ยวในขณะที่ชีวิตกำลังไปได้สวย ซุน เว่ยตง พบรักกับหญิงสาวชาวจีนคนหนึ่งซึ่งมีลูกติด ก่อนทั้งสองจะตกลงแต่งงานกัน แต่ไม่นานหลังจากนั้น ชีวิตของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป แม้ไม่มีข้อมูลแน่ชัดเรื่องสาเหตุการหย่าร้าง แต่หลายฝ่ายเชื่อว่า “ความล้มเหลวในชีวิตคู่” กลายเป็นชนวนให้เขาเข้าสู่ภาวะซึมเศร้าและโรคทางจิตใจเขาเริ่มมีอาการผิดปกติทางอารมณ์ สูญเสียสมาธิ และไม่สามารถรักษางานไว้ได้ ก่อนจะลาออกจากงานและเข้าสู่ภาวะ “หลุดพ้นจากระบบสังคม” อย่างชัดเจน ตั้งแต่ปี 2007 เป็นต้นมา ซุน เว่ยตง กลายเป็นคนไร้บ้านอย่างเต็มตัว ใช้ชีวิตอยู่ตามสถานีรถไฟใต้ดิน ร้านอินเทอร์เน็ต หรือสถานที่ที่มีเครื่องทำความร้อนเพื่อหลบหนาว เขาไม่มีเอกสาร ไม่มีรายได้ และไม่ได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่องแม้จะมีปัญหาทางจิตใจ เช่น ภาวะหวาดระแวง และหูแว่ว แต่เขายังคงแสดงออกถึงความรู้ ความสามารถ และความสุภาพเมื่ออยู่ในช่วงเวลาปกติ เมื่อถูกสื่อพบตัวและสอบถาม เขาเพียงกล่าวอย่างเรียบง่ายว่า "ผมอยากกลับบ้าน"เดือนมกราคม 2024 คลิปวิดีโอของ ซุน เว่ยตง ในสภาพไร้บ้านบนถนนแมนฮัตตัน ถูกเผยแพร่ผ่านโลกออนไลน์อย่างรวดเร็ว และได้รับการยืนยันจากเพื่อนร่วมรุ่นปี 1985 ที่มหาวิทยาลัยฟู่ตานว่าเป็นเขาจริง สมาคมศิษย์เก่าฟู่ตานในนิวยอร์กจึงเริ่มเข้ามาดูแล ติดตามสถานการณ์ และพยายามติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ความช่วยเหลือในบ้านเกิดที่เมืองเจียงอิ๋น น้องชายของเขาซึ่งเป็นครูที่หนานจิงรับรู้เรื่องนี้แล้ว แต่ยังไม่กล้าบอกมารดาที่อายุเกิน 80 ปี เพราะเกรงว่าจะรับไม่ไหวเรื่องราวของ ซุน เว่ยตง ไม่เพียงแต่เป็นโศกนาฏกรรมของบุคคลหนึ่งเท่านั้น หากยังสะท้อนความเปราะบางของคนรุ่นใหม่ ที่แม้จะฉลาดล้ำ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะพร้อมรับมือกับโลกที่โหดร้าย ความสำเร็จทางวิชาการอาจไม่ใช่เครื่องรับประกันอนาคต หากขาด “ภูมิคุ้มกันด้านจิตใจ” และความสามารถในการเผชิญกับวิกฤตชีวิตสุดท้ายแล้ว ชีวิตไม่ใช่สมการคณิตศาสตร์ ไม่มีสูตรตายตัว ความเก่งอาจเป็นจุดเริ่มต้น แต่การเลือกทางเดินที่ถูกต้อง และการมีหลักยึดในใจ ต่างหากคือสิ่งที่จะกำหนดชะตาชีวิตของแต่ละคนในระยะยาว