ถึงคราว ‘ภูมิธรรม-ทวี’

การเมืองมันโหดร้าย…การมีอำนาจแล้วใช้อำนาจรับใช้คนไม่กี่คนไปในทางที่สุ่มเสี่ยงจะผิดกฎหมาย นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในระบอบทักษิณที่ผ่านไปหยกๆ คือหมอโรงพยาบาลตำรวจในไม่ช้าคนในกรมราชทัณฑ์ก็ไม่รอด“ทวี สอดส่อง” นอนก่ายหน้าผากทุกคืน“ทักษิณ” อาจได้ติดคุกต่อคดีเก่ายังไม่จบ คดีใหม่จ่อเข้ามาวานนี้ (๓๐ กันยายน) ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาคำร้องในคดีที่ประธานวุฒิสภาส่งความเห็นของสมาชิกวุฒิสภาขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า ความเป็นรัฐมนตรีของนายภูมิธรรม เวชยชัย รองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีกลาโหม ขณะนั้น รวมทั้งพันตำรวจเอก ทวี สอดส่อง รัฐมนตรียุติธรรมในขณะนั้น สิ้นสุดลง เฉพาะตัวตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๗๐ วรรคหนึ่ง (๔) ประกอบมาตรา ๑๖๐(๔)จากกรณีผู้ถูกร้องทั้งสองมีมติให้การกระทำความผิดทางอาญาอื่นเป็นคดีพิเศษ ตาม พ.ร.บ.การสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา ๒๓ วรรคหนึ่ง (๒) เป็นการแทรกแซงหรือครอบงำหน้าที่ และอำนาจของ กกต. โดยใช้กรมสอบสวนคดีพิเศษเป็นเครื่องมือแทรกแซงกระบวนการตรวจสอบการเลือกสมาชิกวุฒิสภา อันเป็นการกลั่นแกล้ง กดดัน ข่มขู่ และครอบงำสมาชิกวุฒิสภา ซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ ขัดต่อหลักการแบ่งแยกอำนาจและฝ่าฝืนหลักนิติธรรมจึงถือได้ว่าผู้ถูกร้องทั้งสองไม่มี ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์และมีพฤติกรรมเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานจริยธรรม อย่างร้ายแรง ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๖๐ (๔) และ (๕) เป็นเหตุให้ความเป็นรัฐมนตรีของผู้ถูกร้องทั้งสองสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๗๐ วรรคหนึ่ง (๔) ประกอบมาตรา ๑๖๐ (๔) และ (๕) หรือไม่ย้อนไปในช่วงทั้งคู่อยู่ในอำนาจ มีเสียงเตือนจากทุกทิศทาง ว่าเป็นการแทรกแซง กกต.และดีเอสไอใช้ กกต.และดีเอสไอเป็นเครื่องมือทางการเมืองเอาคืนพรรคภูมิใจไทยวันนั้น “ภูมิธรรม-ทวี” ไม่ฟัง เพราะมัวแต่ฟัง “ทักษิณ” คนเดียวคดีนี้ไปต่อครับ…ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีมติ ๖ ต่อ ๒เสียงข้างมากวินิจฉัยว่า การพิจารณาคดีดำเนินต่อไปจะเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะตาม พ.ร.ป.ว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๕๑ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเสียงข้างมาก จำนวน ๖ คน คือนายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์นายอุดม สิทธิวิรัชธรรมนายจิรนิติ หะวานนท์นายบรรจงศักดิ์ วงศ์ปราชญ์นายอุดม รัฐอมฤตและนายสุเมธ รอยกุลเจริญเสียงข้างน้อย จำนวน ๒ คน คือนายวิรุฬห์ แสงเทียนและนายนภดล เทพพิทักษ์ทั้งสองเห็นว่า เมื่อผู้ถูกร้องทั้งสองพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี กรณีไม่มีเหตุที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๕๑คดีนี้ต่างจากคดี “นิพนธ์ บุญญามณี” ที่ชิงลาออกจากตำแหน่ง รมช.มหาดไทยไปก่อนที่ศาลจะวินิจฉัยคดี ซึ่งศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้จำหน่ายคดี งดการวินิจฉัยคดีเพราะความเป็นรัฐมนตรีของผู้ถูกร้องสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๗๐ (๒)“นิพนธ์” ลาออกก่อนศาลวินิจฉัยส่วน “ภูมิธรรม-ทวี” พ้นตำแหน่งไปก่อนที่ศาลจะรับคำร้องไม่ต้องไปวิจารณ์สองมาตรฐานอะไรให้เลอะเทอะครับเหตุผลการรับคำร้องของ ๖ ตุลาการระบุเอาไว้ชัดเจน“การพิจารณาคดีดำเนินต่อไปจะเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะตาม พ.ร.ป.ว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๕๑”เมื่อเห็นเหตุผลของ ๖ ตุลาการแล้ว เสียวแทนครับเพราะการแทรกแซงการใช้อำนาจ กระทบต่อประโยชน์สาธารณะอย่างชัดเจนคดีนี้จะไปคล้ายคดี ถอดถอน “ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร” แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว“ยิ่งลักษณ์” พ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เพราะยุบสภา จึงต้องรักษาการต่อส่วน “ภูมิธรรม-ทวี” พ้นตำแหน่งไปอย่างสมบูรณ์แล้วแต่ศาลรัฐธรรมนูญเสียงข้างมากระบุว่า คดีนี้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะขึ้นต้นมาแบบนี้นึกถึงตอนจบ ต้องมีบรรทัดฐานใหม่แน่ๆกว่าจะจบ “ภูมิธรรม-ทวี” คงนอนก่ายหน้าผากทุกคืนที่แทนจะปล่อยให้คดีฮั้ว สว.เดินไปตามช่องทางปกติ กลับใช้อำนาจทางการเมืองครอบงำคดีฮั้วเลือก สว.มีแน่ๆ คนที่มีหน้าที่จัดการคือ กกต.บ้านเรานักร้องเพียบ ไม่ต้องกลัวว่าเรื่องจะเงียบหากศาลรัฐธรรมนูญชี้ว่าทั้งสองไม่มี ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์และมีพฤติกรรมเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานจริยธรรม อย่างร้ายแรง ก็เรียบร้อยครับ กลับมาเป็นรัฐมนตรีอีกไม่ได้ยกเว้นรัฐธรรมนูญ ๒๕๖๐ ถูกฉีก แล้วรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ไม่มีบทบัญญัตินี้อีกต่อไปกรณีของ “ทวี” ยังไม่หมดเรื่องที่ “ทักษิณ” ยื่นขอพระราชทานอภัยโทษเฉพาะราย หลังศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง สั่งบังคับโทษ ๑ ปี ส่ง “ทักษิณ” เข้าคุกจริงๆวันนั้นปรากฏว่ากระทรวงยุติธรรมขยับกันคึกคักเอาจนหยดสุดท้ายจริงๆยังมีคนไม่เข้าใจประเด็นการพระราชทานอภัยโทษอยู่พอสมควร“อัษฎางค์ ยมนาค” โพสต์ข้อความเอาไว้ให้ความรู้กระจ่าง“…ผู้ตัดสินใจในการอภัยโทษเป็นฝ่ายเจ้าหน้าที่รัฐ ไม่ใช่ในหลวง ตามหลักการของ 'การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข' พระมหากษัตริย์มีพระราชอำนาจในการลงพระปรมาภิไธยในการพระราชทานอภัยโทษซึ่งภาษากฎหมายนี้ทำให้ประชาชนทั่วไปเข้าใจว่า ในหลวงเป็นผู้ตัดสินใจในการพระราชทานอภัยโทษ (เช่นกรณีพระราชทานอภัยโทษ ให้กับทักษิณ ชินวัตร)แต่ขั้นตอนการ 'เสนอเรื่องในการพระราชทานอภัยโทษ' ขึ้นไปเป็นหน้าที่ของฝ่ายราชการ เช่น กระทรวงยุติธรรม คณะรัฐมนตรี หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นผู้พิจารณา คัดกรองก่อนและตัดสินใจเมื่อเรื่องผ่านกระบวนการแล้วจึงนำขึ้นกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ลงพระปรมาภิไธยดังนั้น พระมหากษัตริย์มิได้ทรงพิจารณาให้มีการ 'พระราชทานอภัยโทษ' โดยตรง แต่รัฐธรรมนูญบัญญัติให้ทรงลงพระปรมาภิไธย ตามที่กระทรวงยุติธรรม คณะรัฐมนตรี หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทูลเกล้าฯ ขึ้นไปพูดง่ายๆ คือ คนที่พิจารณาตัดสินใจในอภัยโทษเป็นฝ่ายเจ้าหน้าที่รัฐ ส่วนพระมหากษัตริย์ทรงทำหน้าที่ลงพระปรมาภิไธยตามรัฐธรรมนูญ เพื่อให้เรื่องนั้นมีผลเป็นตามกฎหมาย…”“ทวี” เป็นเป้านิ่งอีกคดี.